ΑΠΟΨΕΙΣ

Δουλεύεις όλη μέρα

Φωτ. Unsplash (Lucas Alexander)

Πώς «μετριέται» ένα πολιτισμικό φαινόμενο; Πολλώ δε μάλλον, τι είναι ένα πολιτισμικό φαινόμενο; Στις κοινωνικές επιστήμες το ερώτημα παραμένει ανοιχτό δεκαετίες. Διάφοροι ορισμοί δίνουν και παίρνουν, αλλά μία κοινή συνιστώσα φαίνεται να είναι ότι ένα πολιτισμικό φαινόμενο επηρεάζει το πώς αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο.

Η απεικονιστική θεωρεία του Βιτγκενστάιν βασίζεται στο ότι ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται τον κόσμο σχηματίζοντας εικόνες των γεγονότων. Από αυτή τη σκοπιά, ένα ιδιαίτερο πολιτισμικό φαινόμενο είναι η Λιλιπούπολη, ένα παιδικό έργο γεμάτο εικόνες που φέτος κλείνει τα 45 του χρόνια και έχει αποδειχθεί πλέον διαχρονικό.

Όπως κάθε πολιτισμικό φαινόμενο, έτσι και η Λιλιπούπολη δεν είναι εύκολο να μετρηθεί. Στο Youtube όπου υπάρχουν τα τραγούδια (το CD της ΜΙΝΟΣ-ΕΜΙ, θυγατρικής πλέον της Universal που φαίνεται να προετοιμάζεται για το χρηματιστήριο) έχουν σε έξι χρόνια 807 χιλιάδες προβολές. Χοντρικά, αυτό αντιστοιχεί σε περίπου 135 χιλ. προβολές το χρόνο. Κατ’ αναλογία αυτό είναι 10% περισσότερο από ότι η πιο γνωστή εκτέλεση του Θούριου, από τον Ξυλούρη, ή 11% περισσότερο από την επισκεψιμότητα του μουσείου της Φαιστού (το 2019, γιατί το 2020 λόγω πανδημίας δεν έχει νόημα). Είναι δε, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, περίπου αντίστοιχο (-1%) με το σύνολο των θεατών που παρακολούθησαν αρχαίο δράμα το 2019.

Είναι άρα η Λιλιπούπολη αντίστοιχης σημασίας με το αρχαίο δράμα; Όχι. Γιατί το αρχαίο δράμα είχε χιλιετίες για να μεταφραστεί, να διαδοθεί, και να επηρεάσει την πανανθρώπινη σκέψη. Είναι όμως πιο φρέσκια, ίσως πιο επίκαιρη, και ένας καλός τρόπος να εξοικειωθούν τα παιδιά με παραδοσιακούς χώρους θεάματος. Αναγνωρίζοντας ίσως τα παραπάνω, το φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου έχει προγραμματίσει δύο παραστάσεις των τραγουδιών της Λιλιπούπολης στο Ηρώδειο στις 9 & 10 Ιουλίου με κάποιους από τους αρχικούς συντελεστές του έργου, αλλά και με την πολλάκις ολυμπιονίκη παιδική χορωδία Ροζάρτε.

Να σημειωθεί ότι στο google η Λιλιπούπολη έχει 81 χιλ. αναφορές, έναντι 159 χιλ. του φεστιβάλ, και έτσι δεν είναι ξεκάθαρο ποιο πολιτισμικό φαινόμενο «κερδίζει» από το συγχρωτισμό του με το άλλο. Συνήθως πάντως από τέτοια ‘μπολιάσματα’ όλοι βγαίνουν κερδισμένοι, και η παράσταση φαίνεται πολλά υποσχόμενη.

Δουλεύεις όλη ημέρα, σε ό,τι κι αν σε πει,

κι αυτός πασχίζει πάλιν, το αίμα σου να πιει.

Θούριος, Ρήγας Βελεστίνης, 1797

 

Λαέ της Λιλιπούπολης, σήκωσε πια παντιέρα,

με το Χαρχούδα δήμαρχο δε βλέπεις άσπρη μέρα.

Λαέ της Λιλιπούπολης, Μαριανίνα Κριεζή, 1980

Money Review