Green Economy Τρίτη 10/08/2021, 18:44
GREEN ECONOMY

Κλιματική αλλαγή: Υπάρχει ακόμη χρόνος; Τι θα χρειαστεί να γίνει 

Οι επιχειρήσεις είναι πιο ρυπογόνες σε σχέση με τις κυβερνήσεις

φωτ. Reuters

Η συνεργασία μεταξύ των χωρών και η κοινή δράση για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, καθίσταται όσο ποτέ άλλοτε ως η Νο1 προτεραιότητα προκειμένου να αμβλυνθεί η κλιματική κρίση. Οι χώρες θα πρέπει να αναλάβουν δραστικούς ρόλους και να συνεργασθούν περισσότερο σε σχέση με το παρελθόν και αυτές οι συνεργασίες θα πρέπει να είναι τέτοιας μορφής ούτως ώστε να αντέξουν στο βάθος του χρόνου, όπως επισημαίνει η ιστοσελίδα gzeromedia.com, η οποία ανήκει στο Eurasia Group. 

Μάλιστα, στο συγκεκριμένο άρθρο αναφέρεται ότι οι ΗΠΑ και η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να δείξουν το δρόμο στην Κίνα, υιοθετώντας δραστικά μέτρα ουτώς ώστε το Πεκίνο να πειστεί να φθάσει στο «καθαρό μηδέν» μια δεκαετία νωρίτερα από ό, τι σχεδιάζει. Παράλληλα θα μπορούσαν να διαθέσουν κεφάλαια προς τις φτωχότερες χώρες για να μεταβούν σε ένα πιο πράσινο μέλλον, κάτι για το οποίο ερίζει χρόνια η Ινδία, καθώς από αυτές τις χώρες των οποίων η κατά κεφαλή ρύπανση βρίσκεται σε χαμηλό επίπεδο, ζητείται να προβούν σε δραστικά μέτρα παρόμοια με αυτά των αναπτυγμένων και βιομηχανοποιημένων χωρών.  

Η Κίνα και η Ινδία οι χώρες με τους μεγαλύτερους πληθυσμούς στον κόσμο, πιθανότατα θα χρειαστούν διαβεβαιώσεις ότι ΗΠΑ και Ε.Ε. δεν θα απεμπολήσουν στις δεσμεύσεις τους (όπως συνέβη με την αποχώρηση των ΗΠΑ από τη συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα του 2015).

Ακτιβιστές για το κλίμα όπως η Βανέσα Νακάτε από την Ουγκάντα, τονίζουν ότι οι χώρες της Αφρικής -η οποία μόλις και μετά βίας ευθύνεται για την πρόκληση της κλιματικής αλλαγής ωστόσο θα υποστεί μερικές από τις χειρότερες συνέπειές της- θα χρειαστούν κίνητρα από τις πλούσιες χώρες για να επιδιώξουν την πράσινη ανάπτυξη. Το ίδιο και οι οικονομίες μεσαίου εισοδήματος όπως η Βραζιλία ή η Ινδονησία.

Παράλληλα, η ιστοσελίδα gzeromedia.com, σημειώνει ότι οι πολιτικοί και οι πολίτες θα πρέπει να βρουν εκείνο το κοινό έδαφος που κατά τα άλλα απουσιάζει στις μέρες μας. Κάτι που σημαίνει, ότι ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν και η κυβέρνησή του θα πρέπει να βρουν τρόπους για το πώς θα απαλλαγούν από το ντίζελ δίχως να φορολογούν άδικα τους χαμηλόμισθους εργαζόμενους. Στις ΗΠΑ, οι Ρεπουμπλικανοί ίσως πρέπει να αναγνωρίσουν ότι η κλιματική αλλαγή είναι πραγματική  και να υποστηρίξουν το μακροπρόθεσμο σχέδιο της κυβέρνησης Μπάιντεν με το οποίο θα δημιουργηθούν πράσινες θέσεις εργασίας και θα κατευθυνθούν κεφάλαια σε βιώσιμες υποδομές.

Ακόμη και στην Κίνα, όπου η συζήτηση για την κλιματική αλλαγή δεν πραγματοποιείται τόσο ανοιχτά σε σχέση με τις χώρες της Δύσης, ο Σι Τζινπίνγκ γνωρίζει ότι η χώρα του βαδίζει σε μια λεπτή ισορροπία, ανάμεσα στην καύση του άνθρακα για να διατηρηθεί η οικονομική ευημέρια και στις επενδύσεις σε εναλλακτικές λύσεις οι οποίες θα λειτουργήσουν ως ασπίδα για τους Κινέζους πολίτες από οποιαδήποτε κλιματική δυστοπία.

Αναφορικά με τον ιδιωτικό τομέα, αν απουσιάζει από τις δράσεις αυτές η συζήτηση για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής είναι χωρίς ουσία κι αυτό διότι σύμφωνα με το κείμενο, οι επιχειρήσεις είναι πιο ρυπογόνες σε σχέση με τις κυβερνήσεις, ειδικά σε χώρες όπου οι κανόνες για το κλίμα δεν είναι τόσο αυστηροί. Οι επιχειρήσεις πρέπει να δεχθούν έντονη πίεση τόσο από τους πολιτικούς όσο και από τους καταναλωτές, προκειμένου να μην βάζουν τα κέρδη πάνω από τον πλανήτη, αλλά και για να στραφούν μαζικά προς ένα μέλλον για μηδενικές εκπομπές. Επιπλέον, θα πρέπει να μοιράζονται μεταξύ τους όλη την τεχνολογία που αναπτύσσουν για τον περιορισμό των εκπομπών και ιδιαιτέρως αυτή που αφορά τη συγκέντρωση και την αποθήκευση του άνθρακα.

Καταλήγοντας το άρθρο θέτει το κρίσιμο ερώτημα: επί του παρόντος είναι ακόμη δυνατή μια τέτοια συνεργασία; Ο επείγων τόνος στην έκθεση της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC) στέλνει σήματα κινδύνου στη COP26, την παγκόσμια σύνοδο κορυφής για το κλίμα που θα πραγματοποιηθεί στη Γλασκώβη τον Νοέμβριο. Ίσως είναι η τελευταία ευκαιρία στο στενό περιθώριο που έχουμε για να καταλήξουμε σε μια παγκόσμια συναίνεση για το πώς θα σώσουμε τον πλανήτη από τον… εαυτό μας, καταλήγει το άρθρο.

moneyreview.gr

Ακολουθήστε το Money Review στο Google News