ΑΠΟΨΕΙΣ

Μια καλύτερη δουλειά

Το LinkedIn, όπου πιθανώς διαβάζετε το άρθρο μου αυτήν τη στιγμή, μετρά 800 εκατομμύρια μέλη. Τα 432 εκατομμύρια, δηλαδή το 54%, άλλαξαν προφίλ, δηλαδή δουλειά, τους τελευταίους 12 μήνες.

Το νούμερο είναι εντυπωσιακό και ενδεικτικό, μιας τάσης την οποία πολλοί συζητούν και λιγότεροι συνειδητοποιούν: τη Μεγάλη Παραίτηση ή τελικά τη Μεγάλη Ανακατάταξη.  

Όσο πιο νέος κανείς, τόσο πιο τολμηρός και ευέλικτος. Το 80% των μελών του LinkedIn που γεννήθηκαν στα 90s αφήνει τη δουλειά του για να βρει μία άλλη, όταν το ίδιο ποσοστό διαμορφώνεται σε 50% στα 80s και σε 30% στα 70s.

Μετά την πανδημία, ένα κύμα παραιτήσεων έχει σπάσει κάθε ρεκόρ στις δυτικές οικονομίες. Εντοπίζεται με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο στις ΗΠΑ, όπου οδήγησε εκτεταμένα σε κενά πόστα απασχόλησης.

Ορισμένες μεγάλες επιχειρήσεις ξεκινούν προγράμματα για να εκπαιδεύσουν και τελικά να προσλάβουν προσωπικό. Άλλες προχωρούν σε μισθολογικές αυξήσεις για να καταστήσουν ελκυστικότερες τις θέσεις εργασίας που προσφέρουν. 

Γιατί είναι ακριβό για μια εταιρεία να χάνει εργαζόμενους, ιδίως τα ταλέντα της. Αν όλα πάνε καλά και τους αντικαταστήσει ισάξια, θα έχει χάσει χρόνο, δηλαδή χρήμα, μόνο και μόνο στη μετάβαση.

Παρένθεση: Είναι απλό να αλλάξει κανείς δουλειά; Για να βρεις άλλη δουλειά πρέπει ιδανικά να σταματήσεις αυτήν που κάνεις, λέει μία άποψη, ώστε να βρεις χρόνο να προετοιμάσεις την επόμενη. Όμως αυτοί που αφήνουν τη δουλειά τους χωρίς να βρουν την επόμενη είναι αυτοί που μπορούν. Από την άλλη πλευρά, βρίσκεσαι σε καλύτερη διαπραγματευτική θέση όταν ήδη έχεις μια δουλειά. Κλείνει η παρένθεση. 

Η πανδημία ανακάτεψε την τράπουλα στην προσφορά εργασίας, με γνώμονα την έκθεση του εκάστοτε τομέα της παραγωγής στις επιπτώσεις της Covid-19. Όμως έδωσε και χρόνο στους εργαζόμενους να σκεφτούν· και να αναζητήσουν πόση αξία έχει αυτό που κάνουν όπως το κάνουν.

Τα επιδόματα από το κράτος έπαιξαν τον δικό τους ρόλο στην εξίσωση. Θωρακίζοντας από την ανεργία, πρόσφεραν σε πολλές περιπτώσεις τη δυνατότητα της προσωρινής επιλογής για αποχή από την απασχόληση. 

Κάποιοι την αξιοποίησαν ως ένα μικρό διάλειμμα και κάποιοι ως ευκαιρία για αναθεώρηση και αναστοχασμό. Άλλοι για να δημιουργήσουν οικογένεια ή για να ρίξουν μεγαλύτερο βάρος στην προσωπική τους ζωή, η οποία με κόπο «κουμπώνει» στις υποχρεώσεις της full time εντατικής εργασίας. 

Γι’ αυτό και δημοφιλές κριτήριο για την έναρξη μιας συνεργασίας, το βλέπουμε και στην Ελλάδα, είναι πια η ευελιξία στο ωράριο και η εξ αποστάσεως εργασία.

Στο δια ταύτα: ολοένα και περισσότερες επιχειρήσεις δηλώνουν ότι δεν βρίσκουν προσωπικό, μία εξέλιξη η οποία – εν μέρει – μετατοπίζει τη συζήτηση από το ύψος της ανεργίας στο ύψος των κενών θέσεων εργασίας.

Στον βαθμό που το κύμα της Μεγάλης Παραίτησης σχετίζεται με την υπεύθυνη αξίωση του εργατικού δυναμικού για περισσότερη ποιότητα στη δουλειά και στο σπίτι, ασκεί μια καλώς εννοούμενη πίεση στο σύστημα, ώστε να γίνει πιο ανταγωνιστικό.

Ο στόχος για μια καλύτερη δουλειά ενισχύει το κίνητρο, δημιουργεί κινητικότητα και δίνει νεύρο στην αγορά. Υπό την έννοια αυτή, είναι καλοδεχούμενος.

Ακολουθήστε το Money Review στο Google News