Απόψεις Πέμπτη 16/09/2021, 00:02
ΑΠΟΨΕΙΣ

Ο καιρός πολύς

φωτ. Reuters

Όσο και αν μοιάζει προφανές, το τι ακριβώς είναι ένας θάνατος από covid είναι μεγάλο θέμα μεθοδολογικής συζήτησης μεταξύ των στατιστικών αρχών διαφόρων χωρών. Για παράδειγμα, ένας ασθενής που νοσηλεύεται μεν με covid αλλά καταλήγει από άλλο, υποκείμενο νόσημα πως μετριέται; Στις πιο ακραίες περιπτώσεις, πόσες μέρες μετά τη διάγνωση μπορεί ακόμη ο θάνατος να αποδοθεί στο covid; Αν ένας ασθενής σκοτωθεί σε ατύχημα, μπορεί να αποδοθεί στο covid;

Από την άλλη πλευρά, αν ένας καρδιακός χάσει ένα τσεκαπ ρουτίνας, γιατί φοβάται να πάει σε νοσοκομείο όταν τριγύρω κυκλοφορεί covid και καταλήξει; Σίγουρα δεν πεθαίνει από covid, αλλά μήπως εν τέλει πεθαίνει λόγω covid; Ένας καρκινοπαθής;

Βέβαια η έλευση του covid δεν έχει μόνο αυξήσει τη θνησιμότητα. Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα την έχει μειώσει. Εν μέσω lockdown οδηγήσαμε λιγότερο, τρακάραμε λιγότερο. Με τα κέντρα διασκέδασης κλειστά ίσως ήπιαμε λιγότερο (αν και κατά πως φαίνεται καπνίσαμε περισσότερο).

Τελικά λοιπόν ποιος είναι ο απολογισμός; Ο OECD εφάρμοσε μία πρωτότυπη μεθοδολογία προσδιορισμού, υπολογίζοντας τους πλεονάζοντες θανάτους (excess deaths) πάνω από το αντίστοιχο μέσο όρο της πενταετίας 2015-2019. Τα αποτελέσματα για την Ελλάδα τοποθετήσαμε στο παρακάτω γράφημα:

o-kairos-polys0

Μία πρώτη ανάγνωση των δεδομένων μας δίνει την αίσθηση ότι ο φόβος του covid μπορεί να είναι επίσης θανατηφόρος, πέρα από τον ίδιο τον ιό, όταν για παράδειγμα αποτρέπει κάποιον από μία επίσκεψη στο νοσοκομείο για άλλο ζήτημα υγείας, εν μέσω πανδημίας. Συγκεκριμένα, και ξεκινώντας από τους πρώτους θανάτους από τον ιό το 2020 και μέχρι το τέλος του Α εξαμήνου του 2021, είχαμε 12,737 θανάτους από τον ιό, αλλά είχαμε και 1,672 θανάτους παραπάνω από αυτούς που θα είχαμε σε παρόμοιο διάστημα σε παλαιότερα χρόνια, πέρα από αυτούς που αποδίδουμε στον covid. Λίγο περισσότερο από 13% δηλαδή, και παρά τα lockdown που λειτούργησαν ευεργετικά στη συνολική θνησιμότητα.

Είναι κρίσιμο λοιπόν, εκτός του να καταπολεμήσουμε τον ιό, να ανακτήσουμε την εμπιστοσύνη μας και να μπορούμε να λειτουργούμε απρόσκοπτα. Δυστυχώς, τα τελευταία στοιχεία της Kapa Research δείχνουν ότι στον τομέα αυτό δεν πάμε καλά. Σε πανελλαδική έρευνα σε 1,203 άτομα στις 24 & 25 Αυγούστου, το επίπεδο εμπιστοσύνης μεταξύ των πολιτών ήταν στο χειρότερο σημείο από την αρχή της πανδημίας, με 57% να δηλώνουν όχι και μάλλον όχι στο ερώτημα «Έχετε εμπιστοσύνη στους γύρω σας ότι τηρούν τους κανόνες για την αποτροπή της μετάδοσης του κορονοϊού;»

 

Κι είμαστε ακόμα ζωντανοί

στη σκηνή σαν ροκ συγκρότημα.

 

Με κοιτάς σε κοιτώ

και μετά σιωπή

κάτι θα κοπεί

στην καρδιά στο μυαλό.

 

Με κοιτάς σε κοιτώ

και μελαγχολείς

ο καιρός πολύς

μ’ αγαπάς σ’ αγαπώ.

 

Κι είμαστε ακόμα ζωντανοί

στη σκηνή σαν ροκ συγκρότημα

κι αν μας αντέξει το σκοινί

θα φανεί στο χειροκρότημα.

 

Με κρατάς σε κρατώ

και μετά γκρεμός

και μετά το τέρμα

και κανείς κανενός.

 

Με κρατάς σε κρατώ

και παντού σκιές

και παντού καθρέφτες

για θεούς κι εραστές.

 

Λίνα Νικολακοπούλου, 1987, «το χειροκρότημα» από το άλμπουμ Δικαίωμα

Ακολουθήστε το Money Review στο Google News
TAGS