ΑΠΟΨΕΙΣ

Ένας πρόεδρος, οι «πόλεμοι» και το σκάνδαλο

«Εύχομαι στη νέα κυβέρνηση μεγάλη επιτυχία. Έχει τα θεμέλια για να πετύχει» είπε ο Ντόναλντ Τραμπ στην αποχαιρετιστήρια ομιλία του. Και αναφερόμενος σε θεμέλια εννοούσε βεβαίως αυτά που ο ίδιος πιστεύει ότι έχτισε. Τι κληροδοτεί λοιπόν ο Τραμπ στον Τζο Μπάιντεν; Ένα χρηματιστήριο, που «πετάει» από ρεκόρ σε ρεκόρ θα έλεγε ο ίδιος. Άλλοτε αυτό θα ήταν πράγματι ένδειξη επιτυχίας. Αλλά στην εποχή της πλήρους αποσύνδεσης των αγορών από την πραγματική οικονομία και τις προκλήσεις της κοινωνίας τα διαγράμματα της Wall Street δεν μας λένε πολλά. 

Τι κληρονομεί λοιπόν ο Μπάιντεν; Η WSJ το περιέγραψε σε έναν τίτλο. Ένα έθνος πολωμένο, γηρασμένο και οικονομικά ανασφαλές. Δεν ήταν όλα αποτέλεσμα του “τυφώνα” Τραμπ. Η πανδημία άφησε βαρύ το αποτύπωμά της. Έτσι ενώ το 2019 το εισόδημα του μέσου νοικοκυριού στις ΗΠΑ ήταν στα υψηλότερα επίπεδα όλων των εποχών και η φτώχεια στα χαμηλότερα από το 1959, το 2020 η οικονομία πάγωσε και έχασε 9,4 εκατ. θέσεις εργασίας- διπλάσιες σχεδόν από το 2009 και τις περισσότερες στα χρονικά. Και αυτό οφείλεται βεβαίως στη σαρωτική επέλαση της Covid19, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο επέλεξε ο Τραμπ να απαντήσει στις οικονομικές της συνέπειες. 

Παράλληλα για πρώτη φορά εν καιρώ ειρήνης σε περισσότερες από τις μισές κομητείες των ΗΠΑ ο αριθμός των θανάτων ήταν μεγαλύτερος από εκείνον των γεννήσεων – και αυτό εξηγεί το «γηρασμένο». Για το «πολωμένο» δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Είδαμε τον διχασμό στο αιματηρό αποτύπωμα που άφησε η πρωτοφανής εισβολή στο Καπιτώλιο. 

Ο Τραμπ αφήνει και κάτι άλλο. Έναν κόσμο, που διαμορφώθηκε έως έναν βαθμό από την  Twimplomacy, τα anger pollitics, τον θαυμασμό του για αυταρχικούς ηγέτες όσο ήταν ο ισχυρότερος άνδρας του πλανήτη. Έναν κόσμο στον οποίο ό πλανητάρχης όρθωσε τείχη, χώρισε παιδιά από γονείς, μίλησε για τον κινεζικό ιό, έκλεισε την πόρτα σε πολίτες μουσουλμανικών χωρών ορίζοντας έτσι σαφώς ποιοι είναι οι νέοι «εχθροί» και οι «πόλεμοι» που έχει να δώσει (και ας μην ενέπλεξε τις ΗΠΑ σε νέο πόλεμο).

Ήταν ο πρόεδρος των πολλών σκανδάλων. Αλλά το μεγαλύτερο σκάνδαλο δεν είναι τόσο τα όσα έκανε ο Τραμπ. Είναι το γεγονός πως πολλοί ακόμη δεν έχουν καταλάβει πώς έφτασε να έχει την εξουσία να τα κάνει.