LIFE & ARTS

O δρόμος για την κορυφή έρχεται με το… χαμόγελο

Πηγή φωτο: espn.com

Ξημερώματα της περασμένης Δευτέρας και οι Milwaukee Bucks του Γιάννη Αντετοκούνμπο αντιμετωπίζουν τους Los Angeles Clippers του τρομερού διδύμου Καουάι Λέοναρντ και Πολ Τζορτζ, σε ένα πολυαναμενόμενο ντέρμπι του ΝΒΑ. Με τις δύο ομάδες κοντά στο σκορ στην τελευταία περίοδο, ο θηριώδης Ιβιτσα Ζούμπατς των Clippers σηκώνεται για να καρφώσει με μανία βρίσκοντας ανοιχτή διάβαση στην ρακέτα των «Ελαφιών». Η μπάλα υψώνεται με τα δύο χέρια πίσω από το κεφάλι καθώς ο Κροάτης των 213 εκατοστών ετοιμάζεται να «κατεδαφίσει» την μπασκέτα. Τότε από το πουθενά εμφανίζεται το χέρι του Γιάννη μπαίνοντας ανάμεσα σε εκείνα του επιτιθέμενου και αποτρέποντας το καλάθι. Στην κανονική ροή δεν καταλαβαίνεις και πολλά. Από το ριπλέι φαίνεται πως η παλάμη του Ελληνα αθλητή κόβει στα ίσια τον Ζούμπατς, δίχως να υποχωρήσει εκατοστό μπροστά στην τρομερή ορμή του άλλου.

Η συγκεκριμένη φάση ήταν αναμφίβολα η πιο απολαυστική αλλά και αντιπροσωπευτική της απίθανης εμφάνισης του Αντετοκούνμπο, η οποία τελικά και χάρισε την νίκη στην ομάδα. Δεν είναι όμως η μόνη. Μέσα στον μήνα που μόλις ολοκληρώθηκε ο Ελληνας σταρ έχει κάνει μπασκετικά «όργια», τόσο σε νίκες όσο και σε ήττες της ομάδας του, αναγκάζοντας την κοινότητα του ΝΒΑ να τον βάλει ξανά -ενώ τον είχε ξεχάσει- στην κουβέντα για το βραβείο του MVP.

Εχοντας κερδίσει την συγκεκριμένη διάκριση τις τελευταίες δύο χρονιές, ο Αντετοκούνμπο είναι βέβαιο ότι θα την άλλαζε φέτος για μια ευκαιρία να παίξει στους τελικούς και να διεκδικήσει το δαχτυλίδι του πρωταθλητή. Αυτό ωστόσο δεν σημαίνει πως ο εγωισμός του δεν θίχτηκε από το γεγονός πως πολλοί τον υποτίμησαν έπειτα από την κάπως «σκουριασμένη» έναρξη στην σεζόν του. Το κόψιμο στον Κροάτη που περιγράψαμε παραπάνω είναι ακριβώς δείγμα αυτού του αθλητικού εγωισμού, ο οποίος είναι απαραίτητος για οποιονδήποτε θέλει να πετύχει σε αυτό το επίπεδο.

Αυτό πάντως που δείχνει επιτέλους να έχει «ξεκλειδώσει» ο Γιάννης μέσα του στα τελευταία παιχνίδια είναι η ηρεμία και η συγκέντρωση στο παιχνίδι, καταφέρνοντας να το μεταδώσει και στους συμπαίχτες του. Πρόκειται για ακριβώς το στοιχείο εκείνο που διακρίνει τους σπουδαίους παίκτες από εκείνους που γίνονται αληθινοί ηγέτες και πρωταθλητές. Μπορεί ο τίτλος να μην έρθει ούτε φέτος, διότι και ο ανταγωνισμός είναι τεράστιος, ωστόσο ο Γιάννης μοιάζει πια να γνωρίζει τον δρόμο. Ισως για αυτό χαμογελάει τόσο πολύ τον τελευταίο καιρό…

Money Review